Badania lekarskie a kilku pracodawców

Decydują nie nazwy stanowisk, lecz opis obowiązków i zagrożeń zawarty w skierowaniu.

Czy badania medycyny pracy są przypisane do pracownika?

Orzeczenie lekarskie potwierdza brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku i w konkretnych warunkach. Nie jest więc uniwersalnym dokumentem potwierdzającym ogólną zdolność do zatrudnienia. Przykładowo pracownik może zajmować w dwóch firmach stanowisko magazyniera, ale jego obowiązki nie muszą wyglądać tak samo. W jednym zakładzie będzie kompletował lekkie przesyłki wyłącznie w dzień, a w drugim obsługiwał wózek, pracował w hałasie i na nocnych zmianach. Dotychczasowe orzeczenie nie obejmuje wówczas wszystkich nowych zagrożeń. Każdy pracodawca odpowiada za dopuszczenie pracownika do obowiązków i musi upewnić się, że posiadane orzeczenie odpowiada warunkom panującym w jego firmie.

Kiedy jedno orzeczenie może zostać uznane przez drugiego pracodawcę?

Osoba podejmująca dodatkowe zatrudnienie może przedstawić nowemu pracodawcy aktualne orzeczenie oraz skierowanie, na podstawie którego zostało ono wydane. Nowy pracodawca porównuje opisane w dokumentach warunki z rzeczywistym zakresem pracy na oferowanym stanowisku.

Jeśli są one zgodne, może uznać dotychczasowe badania i nie kierować pracownika na kolejne badanie wstępne. Takie rozwiązanie dotyczy również osoby, która nadal pozostaje zatrudniona w pierwszej firmie. Wyjątkiem jest przyjęcie do wykonywania prac szczególnie niebezpiecznych – w takim przypadku wcześniejsze orzeczenie nie zwalnia z badań wstępnych.

Nie wystarczy natomiast samo okazanie orzeczenia. Drugi pracodawca potrzebuje także skierowania z poprzedniej firmy, ponieważ dopiero na jego podstawie może porównać stanowiska i występujące na nich narażenia.

Kiedy potrzebne jest osobne skierowanie i badanie?

W placówce MEDAN wykonywane są badania wstępne, okresowe i kontrolne. Nowe badanie należy wykonać, jeżeli zakres obowiązków albo warunki pracy różnią się od tych opisanych w dotychczasowym skierowaniu. Dotyczy to między innymi sytuacji, gdy w drugim miejscu pojawiają się:

• praca na wysokości,

• prowadzenie pojazdu lub obsługa maszyn,

• hałas, pyły albo substancje chemiczne,

• wysiłek fizyczny i ręczne przenoszenie ciężarów,

• praca zmianowa lub nocna,

• inne obciążenie wzroku, słuchu albo układu ruchu.

W takiej sytuacji drugi pracodawca wystawia własne skierowanie. Lekarz dobiera badania do wskazanych czynników, dlatego część wyników z wcześniejszej wizyty może okazać się przydatna, ale nie zastępuje oceny nowego stanowiska.

Dobrym rozwiązaniem jest zabranie do gabinetu obu skierowań oraz posiadanej dokumentacji. Lekarz od razu widzi wówczas pełny zakres obowiązków i może uniknąć niepotrzebnego powtarzania aktualnych wyników. Każdy pracodawca powinien jednak otrzymać dokument odnoszący się do warunków występujących w jego zakładzie. Wówczas poradnia medycyny pracy dobiera zakres diagnostyki do informacji zawartych w skierowaniu. Przy zatrudnieniu w kilku miejscach komplet dokumentów pozwala sprawniej ustalić, czy dotychczasowe orzeczenie może zostać wykorzystane, czy potrzebna będzie dodatkowa ocena.

Kto płaci za badania przy dwóch miejscach pracy?

Koszt obowiązkowych badań wstępnych, okresowych i kontrolnych ponosi pracodawca, który na nie kieruje. Pracownik zatrudniony w kilku firmach nie powinien finansować badań wymaganych na podstawie umowy o pracę z własnych środków.

Inaczej może wyglądać sytuacja osoby wykonującej zadania na podstawie umowy zlecenia. Przepisy nie nakładają automatycznie takiego samego obowiązku badań jak przy umowie o pracę. Jeżeli jednak charakter zadań wiąże się z istotnym ryzykiem, zleceniodawca może wymagać potwierdzenia zdolności do ich wykonywania. Zasady skierowania i rozliczenia kosztów warto wtedy ustalić w umowie.

Co z badaniami okresowymi i kontrolnymi?

Każdy pracodawca pilnuje ważności dokumentów znajdujących się w aktach swojego pracownika. Termin badania okresowego zależy od orzeczenia wydanego dla danego stanowiska, dlatego przy dwóch różnych rodzajach pracy daty kolejnych kontroli mogą się nie pokrywać.

Badanie kontrolne jest wymagane przed powrotem do pracy po niezdolności spowodowanej chorobą trwającą dłużej niż 30 dni. Jeśli pracownik wraca po takim zwolnieniu do dwóch firm, każdy z pracodawców powinien ocenić obowiązek wystawienia skierowania w ramach własnego stosunku pracy. Lekarz ponownie odnosi decyzję do warunków opisanych w dokumentach.

Jak przygotować się do wizyty?

Przed rejestracją najlepiej sprawdzić, czy każde skierowanie zawiera stanowisko, opis obowiązków oraz wszystkie czynniki niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe. Warto zabrać również wcześniejsze orzeczenia, wyniki badań i dokumentację dotyczącą leczenia przewlekłego.